POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Warszawa

Twórczość Michała Gorstkina Wywiórskiego dzieli się na dwa wyraźne okresy. W pierwszym, monachijskim, malownicze i egzotyczne postaci, najczęściej Kozaków, Czerkiesów bądź Tatarów, malarz przedstawiał na tle krajobrazu. W drugim skupił się już na samym, niezaludnionym pejzażu. Oferowany obraz, pochodzący z pierwszych lat pobytu artysty w Monachium, przynależy do pierwszego okresu będąc zarówno udanym pejzażem, jak też studium konia w ruchu.

Gorstkin Wywiórski przybył do Monachium w 1883 r. z największą dotychczas grupą polskich studentów. Polacy studiujący w Monachium uczyli się zazwyczaj w sposób dwutorowy: w tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych oraz w prywatnych szkołach malarzy o utrwalonej renomie. Tak też się stało w przypadku Michała Gorstkina Wywiórskiego, który prócz studiów w Akademii, kształcił się w prywatnej pracowni Józefa Brandta oraz u Alfreda Wierusza-Kowalskiego. Z drugim nauczycielem, który roztoczył opiekę nad młodym malarzem, Wywiórski miał bliższy kontakt, prawdopodobnie z powodu mniejszej różnicy wieku.
Malując Jeźdźca wschodniego Wywiórski miał zaledwie dwadzieścia cztery lata. Tworzył wówczas, typowe dla polskiego środowiska w Monachium, sceny powstańcze oraz wielce popularne sceny o charakterze wschodnim. Te ostatnie przedstawiały sceny jarmarczne, czerkieskich i tatarskich jeźdźców oraz epizody wojenne w dużej mierze stanowiąc odpowiedź na zapotrzebowanie monachijskich kunsthandlerów.

Studia artystyczne odbył w latach 1883-1887 w Monachium u K. Rauppa i N. Gysisa oraz w pracowniach J. Brandta i A. Wierusza-Kowalskiego. Od 1904 r. działał aktywnie w Poznaniu, gdzie był członkiem TPSP i stowarzyszenia Artystów. Wystawiał w Poznaniu, w Krakowie, Warszawie i Lwowie, a także w Berlinie, Petersburgu, Monachium i Kijowie. Współpracował przy tworzeniu kilku panoram: z J. Fałatem, W. Kossakiem, A. Piotrowskim i J. Stanisławskim przy realizacji "Berenzyny"; z J. Styką - przy malowaniu "Bema w Siedmiogrodzie"; z W. Kossakiem, J. Ryszkiewiczem i K. Rozwadowskiem - przy komponowaniu "Napoleona pod Piramidami". Dominującym tematem w twórczości artysty był realistycznie traktowane pejzaże ze szczególnym uwzględnieniem efektów luministycznych.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

011
Michał WYWIÓRSKI GORSTKIN (1861-1926)

Jeździec wschodni, 1885 r.

olej/płótno, 46 x 34 cm
sygnowany l.d.: ‘M. G. Wywiórski’

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Warszawa

Twórczość Michała Gorstkina Wywiórskiego dzieli się na dwa wyraźne okresy. W pierwszym, monachijskim, malownicze i egzotyczne postaci, najczęściej Kozaków, Czerkiesów bądź Tatarów, malarz przedstawiał na tle krajobrazu. W drugim skupił się już na samym, niezaludnionym pejzażu. Oferowany obraz, pochodzący z pierwszych lat pobytu artysty w Monachium, przynależy do pierwszego okresu będąc zarówno udanym pejzażem, jak też studium konia w ruchu.

Gorstkin Wywiórski przybył do Monachium w 1883 r. z największą dotychczas grupą polskich studentów. Polacy studiujący w Monachium uczyli się zazwyczaj w sposób dwutorowy: w tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych oraz w prywatnych szkołach malarzy o utrwalonej renomie. Tak też się stało w przypadku Michała Gorstkina Wywiórskiego, który prócz studiów w Akademii, kształcił się w prywatnej pracowni Józefa Brandta oraz u Alfreda Wierusza-Kowalskiego. Z drugim nauczycielem, który roztoczył opiekę nad młodym malarzem, Wywiórski miał bliższy kontakt, prawdopodobnie z powodu mniejszej różnicy wieku.
Malując Jeźdźca wschodniego Wywiórski miał zaledwie dwadzieścia cztery lata. Tworzył wówczas, typowe dla polskiego środowiska w Monachium, sceny powstańcze oraz wielce popularne sceny o charakterze wschodnim. Te ostatnie przedstawiały sceny jarmarczne, czerkieskich i tatarskich jeźdźców oraz epizody wojenne w dużej mierze stanowiąc odpowiedź na zapotrzebowanie monachijskich kunsthandlerów.

Studia artystyczne odbył w latach 1883-1887 w Monachium u K. Rauppa i N. Gysisa oraz w pracowniach J. Brandta i A. Wierusza-Kowalskiego. Od 1904 r. działał aktywnie w Poznaniu, gdzie był członkiem TPSP i stowarzyszenia Artystów. Wystawiał w Poznaniu, w Krakowie, Warszawie i Lwowie, a także w Berlinie, Petersburgu, Monachium i Kijowie. Współpracował przy tworzeniu kilku panoram: z J. Fałatem, W. Kossakiem, A. Piotrowskim i J. Stanisławskim przy realizacji "Berenzyny"; z J. Styką - przy malowaniu "Bema w Siedmiogrodzie"; z W. Kossakiem, J. Ryszkiewiczem i K. Rozwadowskiem - przy komponowaniu "Napoleona pod Piramidami". Dominującym tematem w twórczości artysty był realistycznie traktowane pejzaże ze szczególnym uwzględnieniem efektów luministycznych.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.