Przedstawienie "Latarnia" (Teatr Lalki, Maski i Aktora Groteska, Kraków, 1954 - wg Aloisa Jirasek(a), reż. Władysław Jarema, scenografia, lalki K. Mikulski i J. Skarżyński)

"Lecz lepiej zaufać prawom poezji, gdyż Mikulski jest w pierwszym rzędzie lirycznym poetą pięknej baśni. I był nim, zanim stał się malarzem i scenografem i zanim napisał swój pierwszy wiersz". Jerzy Madeyski Teatr był zawsze obecny w życiu oraz twórczości Kazimierza Mikulskiego. Artysta ukończył studia plastyczne na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Niedługo potem, w latach 1945-46, odbył studia aktorskie w Studium Dramatycznym przy Teatrze Starym w Krakowie. Przez wiele lat był także aktorem Teatru Cricot 2, a dodatkowo okazjonalnie sam zajmował się reżyserią. W dorobku Mikulskiego znajduje się też kilka krótkich sztuk teatralnych, jak również opraw plastycznych filmów rysunkowych. Warto podkreślić, że w latach 1948-79 był scenografem oraz kierownikiem plastycznym Państwowego Teatru Lalki i Maski "Groteska" w Krakowie. Jak opisywał ten okres w artystycznej karierze Mikulskiego Jerzy Madeyski: "(…) obwołano go 'człowiekiem teatru' i poprzez teatralny pryzmat jęto rozpatrywać jego obrazy, widząc na nich przeniesione na płaszczyznę odbicie sceny. Z jej trójwymiarowymi w istocie układami przestrzennymi, tłem, kulisami, specyficznym sztucznym oświetleniem i aktorami, poruszającymi się po wyznaczonych im scenicznych dróżkach. Owszem, bywało i tak, lecz na zupełnie innych zasadach i w innej hierarchii znaczeń oraz wartości. Mikulski nie był 'człowiekiem teatru', bo teatr go nie kształtował i nie ugniatał na własne potrzeby, nie dominował nad nim i nie zmuszał do artystycznych kompromisów, do zadowalania się rolą podrzędną i służebną wobec tekstu i jego reżyserskiej interpretacji. Przeciwnie, to Mikulski tworzył swój autonomiczny teatr, lub raczej - wielkie theatrum swoich uczuć i wyobraźni, tworzył go jednako na scenie, jak na płaszczyźnie obrazu, w poezji, we wszystkim, co uczynił" (Jerzy Madeyski, Kazimierz Mikulski. Malarstwo, Warszawa 2000, s. 9).

Od 1938 studiował malarstwo pod kierunkiem P. Dadleza i K. Sichulskiego w ASP w Krakowie. W czasie okupacji kontynuował naukę u F. Pautscha w Kunstgewerbeschule. Po zakończeniu wojny uczył się w latach 1945-46 aktorstwa i reżyserii w Studio Dramatycznym przy Teatrze Starym w Krakowie, jednocześnie w 1945 roku ukończył Warsztat Filmowy Młodych. Był członkiem Grupy Krakowskiej, uczestniczył w Wystawach Sztuki Nowoczesnej w Krakowie i w Warszawie. Zajmował się malarstwem, rysunkiem, scenografią i aktorstwem (występował w konspiracyjnym teatrze Tadeusza Kantora oraz po wojnie w jego teatrze Cricot 2), pisał wiersze. Malarstwo artysty klasyfikowane jest jako surrealistyczne, metaforyczne, oniryczne. Ulubione motywy to piękne kobiety, zwierzęta, kwiaty traktowane umownie, wypełniające przestrzeń obrazu.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%. - Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

008
Kazimierz MIKULSKI (1918-1998)

Projekt scenografii do przedstawienia "Latarnia", 1954 r.

gwasz/tektura, 20,08 x 25,5 cm (arkusz)
datowany i opisany długopisem na odwrociu: '"Latarnia / 1954'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Przedstawienie "Latarnia" (Teatr Lalki, Maski i Aktora Groteska, Kraków, 1954 - wg Aloisa Jirasek(a), reż. Władysław Jarema, scenografia, lalki K. Mikulski i J. Skarżyński)

"Lecz lepiej zaufać prawom poezji, gdyż Mikulski jest w pierwszym rzędzie lirycznym poetą pięknej baśni. I był nim, zanim stał się malarzem i scenografem i zanim napisał swój pierwszy wiersz". Jerzy Madeyski Teatr był zawsze obecny w życiu oraz twórczości Kazimierza Mikulskiego. Artysta ukończył studia plastyczne na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Niedługo potem, w latach 1945-46, odbył studia aktorskie w Studium Dramatycznym przy Teatrze Starym w Krakowie. Przez wiele lat był także aktorem Teatru Cricot 2, a dodatkowo okazjonalnie sam zajmował się reżyserią. W dorobku Mikulskiego znajduje się też kilka krótkich sztuk teatralnych, jak również opraw plastycznych filmów rysunkowych. Warto podkreślić, że w latach 1948-79 był scenografem oraz kierownikiem plastycznym Państwowego Teatru Lalki i Maski "Groteska" w Krakowie. Jak opisywał ten okres w artystycznej karierze Mikulskiego Jerzy Madeyski: "(…) obwołano go 'człowiekiem teatru' i poprzez teatralny pryzmat jęto rozpatrywać jego obrazy, widząc na nich przeniesione na płaszczyznę odbicie sceny. Z jej trójwymiarowymi w istocie układami przestrzennymi, tłem, kulisami, specyficznym sztucznym oświetleniem i aktorami, poruszającymi się po wyznaczonych im scenicznych dróżkach. Owszem, bywało i tak, lecz na zupełnie innych zasadach i w innej hierarchii znaczeń oraz wartości. Mikulski nie był 'człowiekiem teatru', bo teatr go nie kształtował i nie ugniatał na własne potrzeby, nie dominował nad nim i nie zmuszał do artystycznych kompromisów, do zadowalania się rolą podrzędną i służebną wobec tekstu i jego reżyserskiej interpretacji. Przeciwnie, to Mikulski tworzył swój autonomiczny teatr, lub raczej - wielkie theatrum swoich uczuć i wyobraźni, tworzył go jednako na scenie, jak na płaszczyźnie obrazu, w poezji, we wszystkim, co uczynił" (Jerzy Madeyski, Kazimierz Mikulski. Malarstwo, Warszawa 2000, s. 9).

Od 1938 studiował malarstwo pod kierunkiem P. Dadleza i K. Sichulskiego w ASP w Krakowie. W czasie okupacji kontynuował naukę u F. Pautscha w Kunstgewerbeschule. Po zakończeniu wojny uczył się w latach 1945-46 aktorstwa i reżyserii w Studio Dramatycznym przy Teatrze Starym w Krakowie, jednocześnie w 1945 roku ukończył Warsztat Filmowy Młodych. Był członkiem Grupy Krakowskiej, uczestniczył w Wystawach Sztuki Nowoczesnej w Krakowie i w Warszawie. Zajmował się malarstwem, rysunkiem, scenografią i aktorstwem (występował w konspiracyjnym teatrze Tadeusza Kantora oraz po wojnie w jego teatrze Cricot 2), pisał wiersze. Malarstwo artysty klasyfikowane jest jako surrealistyczne, metaforyczne, oniryczne. Ulubione motywy to piękne kobiety, zwierzęta, kwiaty traktowane umownie, wypełniające przestrzeń obrazu.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%. - Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.