na odwrociu nalepka z opisem pracy

POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Warszawa

LITERATURA:
- porównaj: "Chimera" 1901, z. 3, s. 390 (il.)

Z końcem grudnia 1900 roku Józef Mehoffer podjął współpracę z bodaj najważniejszym polskim czasopismem modernistycznym, „Chimerą”. Redaktor periodyku, przedstawiciel estetyzmu i głosiciel hasła „sztuki dla sztuki”, Zenon Miriam Przesmycki, zaproponował malarzowi wykonanie inicjału chimery dla czasopisma. W konsekwencji Mehoffer stworzył także winiety, przerywniki i inne inicjały. Prezentowany „Projekt winiety dla 'Chimery'" to w istocie inicjał i plastyczny przerywnik dla powieści Stanisława Przybyszewskiego „Synowie ziemi”. „W inicjale (…) dwie leżące obok siebie nagie postacie, mężczyzny i kobiety, w pozach kompletnego wyczerpania, u ich głów stoi uśmiechnięty karzeł w potworkowatym wyglądzie, w głębi gęste chmury; mężczyzna opuszczoną nogą wspiera się na literze H, przez co wiąże ją z całością obramiającą druk z dwóch stron” (Kazimierz Czarnecki, Grafika Józefa Mehoffera, katalog wystawy, Muzeum Mazowieckie w Płocku, Płock 1983, s. 11). Z korespondencji między Mehofferem i Miriamem wynika, że, przygotowując projekty, Mehoffer nie znał powieści Przybyszewskiego. „Projekt winiety” dialoguje więc z tekstem dość luźno. Jego forma wynika natomiast z dekoracyjnego nurtu polskiego modernizmu, inspirowanego francuskim „art nouveau”, jak również obsesji epoki – demonicznego splotu miłości, śmierci i seksu.

Był malarzem, grafikiem, dekoratorem, scenografem i pedagogiem. Malarstwa uczył się w latach 1887-94 w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki, równocześnie studiując prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Kontynuował naukę w paryskich uczelniach: Académie Julian, Académie Colarossi (u P. - J. Blanca, G. Courtoisa) i École des Beaux-Arts (u Léona Bonnata). Po studiach w latach 1894-96 przebywał na zmianę w kraju, Paryżu i w Szwajcarii. Za projekt witraży do kolegiaty we Fryburgu otrzymał I nagrodę na międzynarodowym konkursie (realizacja witraży trwała do roku 1934). W roku 1896 zamieszkał w Krakowie, a od 1900 roku był wykładowcą w Akademii Sztuk Pięknych. Był członkiem i współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka (1897). Malował dekoracyjne portrety, kompozycje symboliczne, pejzaże i martwe natury.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%

06
Józef MEHOFFER (1869 Ropczyce k. Lwowa - 1946 Wadowice)

Projekt winiety dla "Chimery". "Synowie ziemi" Stanisława Przybyszewskiego, 1901 r.

gwasz, tusz/papier, 21,5 x 34,5 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany monogramem wewnątrz przedstawienia: 'J. , M.'

Zobacz katalog

DESA UNICUM

Prace na Papierze: Sztuka Dawna

14.02.2019

19:00

Sprzedane 6 000 zł (7 080 zł z opłatą aukcyjną)
Cena wywoławcza:
Estymacja: 7 000 - 10 000 zł

na odwrociu nalepka z opisem pracy

POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Warszawa

LITERATURA:
- porównaj: "Chimera" 1901, z. 3, s. 390 (il.)

Z końcem grudnia 1900 roku Józef Mehoffer podjął współpracę z bodaj najważniejszym polskim czasopismem modernistycznym, „Chimerą”. Redaktor periodyku, przedstawiciel estetyzmu i głosiciel hasła „sztuki dla sztuki”, Zenon Miriam Przesmycki, zaproponował malarzowi wykonanie inicjału chimery dla czasopisma. W konsekwencji Mehoffer stworzył także winiety, przerywniki i inne inicjały. Prezentowany „Projekt winiety dla 'Chimery'" to w istocie inicjał i plastyczny przerywnik dla powieści Stanisława Przybyszewskiego „Synowie ziemi”. „W inicjale (…) dwie leżące obok siebie nagie postacie, mężczyzny i kobiety, w pozach kompletnego wyczerpania, u ich głów stoi uśmiechnięty karzeł w potworkowatym wyglądzie, w głębi gęste chmury; mężczyzna opuszczoną nogą wspiera się na literze H, przez co wiąże ją z całością obramiającą druk z dwóch stron” (Kazimierz Czarnecki, Grafika Józefa Mehoffera, katalog wystawy, Muzeum Mazowieckie w Płocku, Płock 1983, s. 11). Z korespondencji między Mehofferem i Miriamem wynika, że, przygotowując projekty, Mehoffer nie znał powieści Przybyszewskiego. „Projekt winiety” dialoguje więc z tekstem dość luźno. Jego forma wynika natomiast z dekoracyjnego nurtu polskiego modernizmu, inspirowanego francuskim „art nouveau”, jak również obsesji epoki – demonicznego splotu miłości, śmierci i seksu.

Był malarzem, grafikiem, dekoratorem, scenografem i pedagogiem. Malarstwa uczył się w latach 1887-94 w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki, równocześnie studiując prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Kontynuował naukę w paryskich uczelniach: Académie Julian, Académie Colarossi (u P. - J. Blanca, G. Courtoisa) i École des Beaux-Arts (u Léona Bonnata). Po studiach w latach 1894-96 przebywał na zmianę w kraju, Paryżu i w Szwajcarii. Za projekt witraży do kolegiaty we Fryburgu otrzymał I nagrodę na międzynarodowym konkursie (realizacja witraży trwała do roku 1934). W roku 1896 zamieszkał w Krakowie, a od 1900 roku był wykładowcą w Akademii Sztuk Pięknych. Był członkiem i współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka (1897). Malował dekoracyjne portrety, kompozycje symboliczne, pejzaże i martwe natury.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%