na odwrociu pieczęcie: 'Fundacja Opalka', 'Dzieło to jest stworzone przez Romana Opałkę' oraz 'Chairman Marek Pietkiewicz'

LITERATURA:
- Roman Opałka, Katalog wczesnych prac, Fundacja Opałka, Warszawa 1998, s. 20, poz. 48 (il.)

"W moim malarstwie nie ma - abstrahując od cyfr, z których składają się liczby - żadnych powtórzeń. Każdy obraz jest inny". Roman Opałka Dla wielu odbiorców sztuki Romana Opałki artysta narodził się wraz z pojawieniem się pierwszych cyfr na jego płótnach, a więc w momencie powstania cyklu "Obrazów liczonych" z 1965 roku. Przyglądając się twórczości najważniejszych twórców sztuki współczesnej, łatwo jednak zapomnieć, że dorobek artystyczny to nie tylko najbardziej znane dzieła, ale także prace, które pomogły artyście wypracować pewne rozwiązania formalne czy udoskonalić pierwotne wizje. Warto wspomnieć w tym przypadku o drobniejszych realizacjach, takich jak szkice, zarysy idei, pomysłów czy studia. O pracach powstałych przed słynnymi "Obrazami liczonymi" pisał Paweł Sosnowski w "Katalogu wczesnych prac. Roman Opałka": "(...) wszystko, co wyszło spod jego ręki w okresie poprzedzającym liczenie, jest niezmiernie interesujące dla dzisiejszego widza. Dopiero teraz okazuje się, jak niebywale wszechstronnym artystą był Opałka w młodzieńczych latach. Już jego studenckie szkice ujawniają niezwykłą łatwość panowania nad warsztatem. W wielu późniejszych pracach odczytujemy fragmenty biografii artysty żyjącego w komunistycznym schemacie. Są to projekty ilustracji i okolicznościowych plakatów, rozmaite przykłady prób zarobienia jakichkolwiek pieniędzy (projekty zaproszeń, pocztówek, znaczków). Jest też wiele różnorodnych szkiców, pomysłów rzuconych na papier, rysunków wykonanych wyłącznie z pasji rysowania… Po wnikliwym przyjrzeniu się tym pracom z pewnym zaskoczeniem spostrzegamy, że właściwie we wszystkich realizacjach, nawet tych wykonanych na zlecenie instytucji wojskowych, Opałka nie poddaje się obowiązującemu kanonowi i zawsze próbuje rozwiązywać swoje własne problemy artystyczne" (Paweł Sosnowski, Katalog wczesnych prac. Roman Opałka, Warszawa 1998, s. 6).

Wojnę spędził w Niemczech, w 1945 powrócił do Francji, rok później przyjechał do Polski. W 1950 ukończył studia na łódzkiej PWSSP, a w latach 1950-56 studiował na warszawskiej ASP. Od 1965 działał we Francji. Przedstawiciel konceptualizmu. Początkowo tworzył kwasoryty (m.in. seria Opisanie świata); później kompozycje przestrzenne z płótna, zwane "poduszkowcami"; a od 1965 zaczął pokrywać płótna, nazywane przez siebie "detalami" rzędami kolejnych cyfr, zaczynając od jedynki (pierwszy został zapisany liczbami od 1 do 35327), co miało oddawać upływ czasu. Płótnom towarzyszyła fotografia twarzy artysty ukazująca oznaki starzenia się i nagranie jego głosu. Jest laureatem wielu nagród, między innymi: Nagrody Krytyki Artystycznej im. C.K. Norwida. Brał udział w Biennale w Sao Paulo (1969 i 1977), Documenta w Kassel (1977 ), Biennale w Wenecji (1995).

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%. - Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

018
Roman OPAŁKA (1931 Abbeville - 2011 Rzym)

Studium dotykowe, 1958 r.

tusz/papier, 107 x 37 cm (w świetle oprawy)

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

na odwrociu pieczęcie: 'Fundacja Opalka', 'Dzieło to jest stworzone przez Romana Opałkę' oraz 'Chairman Marek Pietkiewicz'

LITERATURA:
- Roman Opałka, Katalog wczesnych prac, Fundacja Opałka, Warszawa 1998, s. 20, poz. 48 (il.)

"W moim malarstwie nie ma - abstrahując od cyfr, z których składają się liczby - żadnych powtórzeń. Każdy obraz jest inny". Roman Opałka Dla wielu odbiorców sztuki Romana Opałki artysta narodził się wraz z pojawieniem się pierwszych cyfr na jego płótnach, a więc w momencie powstania cyklu "Obrazów liczonych" z 1965 roku. Przyglądając się twórczości najważniejszych twórców sztuki współczesnej, łatwo jednak zapomnieć, że dorobek artystyczny to nie tylko najbardziej znane dzieła, ale także prace, które pomogły artyście wypracować pewne rozwiązania formalne czy udoskonalić pierwotne wizje. Warto wspomnieć w tym przypadku o drobniejszych realizacjach, takich jak szkice, zarysy idei, pomysłów czy studia. O pracach powstałych przed słynnymi "Obrazami liczonymi" pisał Paweł Sosnowski w "Katalogu wczesnych prac. Roman Opałka": "(...) wszystko, co wyszło spod jego ręki w okresie poprzedzającym liczenie, jest niezmiernie interesujące dla dzisiejszego widza. Dopiero teraz okazuje się, jak niebywale wszechstronnym artystą był Opałka w młodzieńczych latach. Już jego studenckie szkice ujawniają niezwykłą łatwość panowania nad warsztatem. W wielu późniejszych pracach odczytujemy fragmenty biografii artysty żyjącego w komunistycznym schemacie. Są to projekty ilustracji i okolicznościowych plakatów, rozmaite przykłady prób zarobienia jakichkolwiek pieniędzy (projekty zaproszeń, pocztówek, znaczków). Jest też wiele różnorodnych szkiców, pomysłów rzuconych na papier, rysunków wykonanych wyłącznie z pasji rysowania… Po wnikliwym przyjrzeniu się tym pracom z pewnym zaskoczeniem spostrzegamy, że właściwie we wszystkich realizacjach, nawet tych wykonanych na zlecenie instytucji wojskowych, Opałka nie poddaje się obowiązującemu kanonowi i zawsze próbuje rozwiązywać swoje własne problemy artystyczne" (Paweł Sosnowski, Katalog wczesnych prac. Roman Opałka, Warszawa 1998, s. 6).

Wojnę spędził w Niemczech, w 1945 powrócił do Francji, rok później przyjechał do Polski. W 1950 ukończył studia na łódzkiej PWSSP, a w latach 1950-56 studiował na warszawskiej ASP. Od 1965 działał we Francji. Przedstawiciel konceptualizmu. Początkowo tworzył kwasoryty (m.in. seria Opisanie świata); później kompozycje przestrzenne z płótna, zwane "poduszkowcami"; a od 1965 zaczął pokrywać płótna, nazywane przez siebie "detalami" rzędami kolejnych cyfr, zaczynając od jedynki (pierwszy został zapisany liczbami od 1 do 35327), co miało oddawać upływ czasu. Płótnom towarzyszyła fotografia twarzy artysty ukazująca oznaki starzenia się i nagranie jego głosu. Jest laureatem wielu nagród, między innymi: Nagrody Krytyki Artystycznej im. C.K. Norwida. Brał udział w Biennale w Sao Paulo (1969 i 1977), Documenta w Kassel (1977 ), Biennale w Wenecji (1995).

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%. - Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.